انواع نمایشگرها

مقدمه ای بر رسانه (صفحۀ اصلی)

در عصر حاضر به موازات تولد گردباد رسانه ای و تعدد شبکه های ماهواره ای و اینترنتی ،که طیف گسترده ای از مخاطبان جهانی را به خود جلب می کنند ، یافتن مناسبترین رسانه برای انتقال کامل پیام به گروه یا جمعیتی خاص ،که جامعه ی هدف را تشکیل می دهند ، از بزرگترین دغدغه های شرکت ها ، صاحبان مشاغل ، ارگان ها و سازمان های مردمی بوده و این مطلب زمانی برجسته تر می شود که می بینیم ” بیشترین سهم از بازار ها متعلق به صاحبان قویترین رسانه هاست ” .

این اصل در مقیاس های کوچک و بزرگ صادق است ، برای مثال : در میان فروشندگان کالا از یک صنف و در یک بازار خاص ، به شرط برابری توان آن ها در تامین کالا ، بخت با فروشنده ای یار است که در معرفی محصولات و خدمات توانمندی بیشتری دارد ویا در مقایسه ی دو آموزشگاه که از اساتید مشترکی بهره می برند درصد موفقیت آموزشگاهی که از ابزار آموزشی مناسب تری بهره می برد بالاتر خواهد بود . همچنین با سنجش میزان رضایت مندی مراجعه کنندگان به سازمان ها و ارگان های مختلف ، تاثیر ابزار اطلاع رسانی و پاسخگویی را به وضوح می توان دید .

اطلاعات مفید

مروری بر انواع نمایشگرها

نمایشگرهای CRT :

تلویزیون های نسل اول که با تکنولوژی منبع نور ( لامپ اشعه ی کاتدی ) و صفحه نمایشگر کار می کند و قابلیت پخش تصاویر با نسبت تصویر متفاوت را دارد . از معایب این نمایشگر ها می توان به محدودیت ها ی ابعادی ، کیفیت پایین رنگ ها و تصاویر ، وزن بالا و نیاز به عمق زیاد برای جبران فاصله ی منبع نور با صفحه ی نمایش اشاره کرد .

نمایشگرهای LCD وPlasma :

صفحه نمایش با تکنولوژی کریستال مایع (LCD) به این صورت عمل میکند که ذرات ریز کریستال مایع در میان دو صفحه شیشه ای تخت بصورت اصطلاحا ساندویچ شده قرار میگیرند که با تغییر اندازه جریان الکتریکی وارده به کریستالها تصویر نهائی شکل می گیرد. ضعف بزرگ کیفی این نمایشگرها عدم توانایی نمایش رنگ مشکی کامل می باشد . طول عمر بالاتر ، وزن کمتر ، مصرف برق کمتر و قابلیت پخش پیکسل های بیشتر از مزایای این نمایشگر نسبت به نمایشگر پلاسما می باشد .

تکنولوژی شکل گیری تصویر در نمایشگرهای پلاسما تفاوت های زیادی با اتفاقی که در لامپ های فلوروسنت رخ می دهد دارد، بدین نحو که صفحه نمایش از چندین سلول تشکیل شده است که در هر سلول دو صفحه مجزا شیشه ای وجود دارد که این دو صفحه توسط یک شکاف از یکدیگر جدا شده اند ،در درون این شکاف ترکیب گاز نئون – زنون (NeonXenon)قرار میگیرد که در حین ساخت دستگاه این گاز به فرم مایع (Plasma) در می آید ، و هنگامی که تلویزیون مورد استفاده قرار میگیرد این گاز باردار شده و تولید فسفر قرمز ، آبی و بالاخره سبز را می نماید که این نیز در نهایت موجب شکل گیری تصویر میگردد. به هر واحد این فسفرهای رنگی پیکسل گفته میشود. بر خلاف LCD ها نمایشگر پلاسما رنگ مشکی را به خوبی نمایش می دهد . زاویه دید یک نمایشگر پلاسما نیز از یک نمایشگر LCD بیشتر است .

در هر دو نمایشگر فوق یک منبع نوری شامل ۲ تا ۱۶ عدد لامپ CCFL (لامپ فلوتئورسنت کاتدی سرد ) از پشت صفحه و از فاصله ی تقریبا یک اینچ به صفحه ی نمایش می تابد و تصویر در جلوی صفحه پدید می آید . محدودیت ابعادی و افزایش تصاعدی قیمت به ازای افزایش سایز از بزرگترین معایب هر دو نوع نمایشگر است.

نمایشگرهای LED :

بزرگ ترین تفاوت این نوع نمایشگر با LCD ها منبع نوری آن ها است بطوری که در نمایشگر های LED تصویر بر روی یک صفحه ی LCD تشکیل می شود اما منبع نوری لامپ LED سفید رنگ می باشد. این امر باعث افزایش کنتراست تصویر می گردد . در این نوع نمایشگر نیز افزایش تصاعدی قیمت به ازای افزایش سایز از بزرگترین معایب به شمار می آید .

نمایشگرهای OLED :

برخلاف نمایشگرهای LCD و LED معمولی ، نمایشگرهای OLED نیازی به منبع نور جداگانه از صفحه ی تصویر ندارند ، بدین معنی که هر پیکسل خود دارای نور می باشد و این باعث افزایش چشم گیر کیفیت رنگ ها و تصاویر می گردد . قیمت بالای این نمایشگرها با توجه به تکنولوژی ساخت ، از بزرگترین معایب آن به شمار می آید .

نمایشگرهای LED صنعتی> :

بردهایی متشکل از چندین لامپ LED چند رنگ پرقدرت و شبکه اتصال و سیستم پردازش تصویر می باشد که عموما دارای وزن بسیار زیاد و ابعاد بسیار بزرگ است . نیاز به تعمیر و نگهداری مداوم و قیمت بالا از معایب این نمایشگرهاست .

ویدئو پروژکتور ها :

در سال ۱۸۸۹م. یکی از کارمندان شرکت ادیسون به اسم ویلیام کندی لوری دیکسون نوعی دستگاه نمایش فیلم اختراع کرد که پنج سال بعد(۱۸۹۴م.) با نام تجاری کینه‌توسکوپ (متحرک نما) در نیویورک به معرض نمایش گذاشته شد. کینه‌توسکوپ دستگاهی بود که هرکس از سوراخ آن به درون می‌نگریست و دسته‌ای را می‌چرخاند، تصاویر متحرکی را مشاهده می‌کرد. این وسیله ابتدا به‌عنوان مکمل گرامافون و برای رونق بخشیدن به بازار آن طراحی شده بود وهدف آن بود که با افزودن امکان تماشای عکس متحرک، بر جذابیت گرامافون نزد خریداران افزوده شود. ولی حدود یک سال بعد لویی لومیر صنعتگر ثروتمند فرانسوی با ساختن دوربین فیلم‌برداری و پروژکتور و افتتاح اولین سالن سینما در گراند کافه پاریس (۲۸ دسامبر ۱۸۹۵م.) نخستین گام‌ها را برای علاقمند کردن مردم به این پدیده ی نو برداشت.

اما ویدئو پروژکتور امروزی دستگاهی است که با دریافت سیگنال های ویدئویی از طریق سیستم لنزی تصاویر را روی یک صفحه ی نمایش می تاباند . در این نوع از مکانیزم نمایش ، یکی از بزرگترین محدودیت های سایر نمایشگرها یعنی عدم امکان تغییر ابعاد تصویر ( بزرگ تر یا کوچک تر کردن صفحه ی نمایش ) برطرف شده و اساس کار بر تاباندن تصویر به سطوح دیگر است لذا امکان استفاده در مکان های مختلف نیز به راحتی فراهم شده است .

از نظر نوع استفاده ویدئو پروژکتور ها به این شرح تقسیم بندی می شوند :

• پروژکتورهای دیجیتال ِDigital Projectors
• پروژکتورهای سینمایی Movie Projectors
• پروژکتور های نمایش معکوس Overhead Projectors
• پروژکتورهای نمایش اسلاید Slide Projectors

اجزای تشکیل دهنده ی یک ویدئو پروژکتور را می توان این گونه نام برد :

• سیستم ایجاد تصویر
• صفحه ی نمایش

ویدئو پروژکتور های امروزی از نظر ایجاد تصویر بر روی لنز خروجی در دو نوع LCD و DLP تولید می شوند .

ویدئو پروژکتور های LCD :

فناوری LCD3 که در سال ۱۹۸۰ توسط کمپانی اپسون طراحی شد، در سال ۱۹۸۹ در اولین پروژکتورهای ساخت این کمپانی قرار گرفت. نحوه کار فناوریLCD3 به این صورت است که نور از منبع اصلی خارج و به سوی ۳ فیلتر رنگی مجزا تابیده می‌شود. هرکدام از این فیلتر ها تنها اجازه عبور یکی از رنگ های قرمز، سبز و آبی را می دهند. به این ترتیب نور اصلی به طور طبیعی تجزیه شده و ماهیت نور تغیر نمی کند. پس از آن نور به سمت سه صفحه شیشه ای LCD، مختص به سه رنگ اصلی هدایت می شود. هرکدام از این صفحات که از هزاران «یا میلیون ها» کریستال مایع تشکیل شده اند، وظیفه نمایش پیکسل ها را دارند. برای ایجاد طیف رنگ ها، سیگنال های الکتریکی به این واحد های کوچک القاء می‌شوند، به نحوی که هرکدام می توانند طیفی از مشکی کامل تا مقابل آن که حالت “فرانمایی «Transparent» است را ایجاد کنند. در نهایت رنگ های لازم به درون لنز تابیده شده و تصویر نهایی را شکل می دهند.

ویدئو پروژکتور های DLP :

طراحی DLP به این ترتیب کار می‌کند که نور از منبع اصلی به سمت یک محفظه )یا به اصطلاح چیپ (DLP تابیده می شود. در بین منبع و چیپ، یک چرخ-فیلتر )فیلتر رنگی که با سرعت زیاد در حال چرخش است( قرار گرفته که خود دارای سه فیلتر است تا پس از عبور نور اصلی، آن را به سه رنگ قرمز، سبز و آبی درآورد. این چرخ-فیلتر به طور مداوم در حال چرخش است. پس از تجزیه، نور وارد چیپ DLP می شود، جایی که میلیون ها آیینه قرار گرفته‌است . هرکدام از این آیینه‌ها وظیفه نمایش یک پیکسل از تصویر را دارند. پس از تابش نور رنگی شده، آیینه‌ها، نور رنگی را به داخل لنز هدایت و بازتاب می‌کنند و تصویر نهایی را تشکیل می‌دهند. نحوه کار این آیینه‌ها به صورت دیجیتالی (صفر و یک) است، به طوری که یا نور لازم را با تغییر جهت خود به داخل لنز بازتاب می‌کنند و پیکسل را روشن می‌کنند، یا نور را از لنز دور می کنند و پیکسل را خاموش می‌کنند.

مقایسه ی عملکرد ویدئو پروژکتور های LCD و DLP :

اثر رنگین کمانی، مهمترین ضعف فن آوری DLP است که در پروژکتورهای LCD وجود ندارد. این حالت تابش های راه راه مانندی است که در فواصل زمانی بسیار کوتاه اتفاق می افتد و به صورت رنگین کمان قابل مشاهده است. اثر رنگین کمانی می تواند کاملاً گیج کننده باشد و تمام لذت تماشای یک فیلم و یا ویدیو را از مخاطب بگیرد. حالات مبهم نمایی (Dithering Artifacts) یکی دیگر از معایب فناوری DLP است. همانطور که عنوان شد، آیینه ها در چیپ DLP به صورت صفر و یک عمل می کنند و توانایی نمایش رنگ خاکستری و طیف رنگ ها را ندارند. برای رفع این مشکل، آیینه ها با سرعت زیاد نور را قطع و وصل می کنند تا چشم های مخاطب بتواند میانگین لازم رنگ را دریافت کند. اما این خصوصیت، ناپایداری مشهودی را همراه با نویز های تصویری در پرده نمایش، به خصوص در نقاط تیره تر ایجاد می کند. با توجه به، بکارگیری سیگنال های الکتریکی، این حالات در محصولات مبتنی بر فن آوری LCD به وجود نمی‌آید.

در محصولات مجهز به LCD قابلیت زوم «بزرگنمایی» و تعویض لنز ها وجود دارد. این ویژگی امکان نصب پروژکتور در نقطه دلخواه را برای کاربر به همراه خواهد داشت. از این رو کاربر می تواند از این محصولات در فضاها و اتاق های بسیار کوچک نیز بهره ببرد. همچنین فناوری LCDبه واسطه قدرت پخش رنگ بیشتری که دارد گزینه مناسب‌تری برای محیط‌های وسیع یا حتی فضاهایی می‌باشد که نور در آن زیاد است. عدم وجود چرخ-فیلتر در طراحیLCD باعث کاهش قابل توجه مصرف انرژی و میزان تولید گرما خواهد شد.

علاوه بر این، یکی از مهم‌ترین برتری‌های فناوری LCD این است که به واسطه آن رنگ ها، یک دست و بدون وقفه بر روی پرده پخش می شوند و نگاه کردن طولانی مدت به آن باعث خستگی و آسیب رسیدن به چشم نمی شود. این ویژگی برای محیط های آموزشی بسیار حائز اهمیت است، چراکه در این مکان‌ها از پروژکتور به طور مداوم استفاده می شود. پروژکتورهای LCD که با هدف استفاده در سینماهای خانگی تولید شده اند، نسبت قیمت به کارایی بسیار مناسبی دارند. محصولاتی با کیفیت p۱۰۸۰ در مقایسه با مدل های مشابه مبتنی بر فن آوری DLP از کنتراست بسیار بالاتر و عمق بیشتری برای رنگ مشکی برخوردار هستند. ساختار پیکسل های محصولات مبتنی بر LCDبسیار دقیق تر است، در نتیجه تصاویر شفاف تری را به نمایش در خواهند آورد. امروزه با افزایش عمر تولید پروژکتور های DLP بسیاری از نواقص فوق در حال رفع بوده و با توجه به عمر بالای منبع نوری ، مصرف کمتر برق و متعادل شدن قیمت آن تعدادطرفدارانش در حال افزایش است .

صفحه ی نمایش Projection Screen :

• پرده های پارچه ای پرده هایی از جنس پارچه (ماهوت) سفید یا خاکستری رنگ هستند که یا توسط اسکلت بندی بطور دائم در محل مورد نظر نصب می شوند و یا قابلیت جمع شدن به دور خود را توسط یک سیستم الکترکی یا مکانیکی دارا می باشند . از این نوع پرده ها درسالن های چند منظوره و یا سینماها استفاده می شود . در پرده های سینمایی تعداد زیادی حفره جهت عبور امواج صوتی از پشت پرده به سمت حاضرین روی پارچه ایجاد می گردد . انواع جدید تر این نوع پرده ها که داخل قاب ها و رول های قابل حمل نصب می شوند از جنس الیاف بافته شده(با پایه ی متنوع) است که با لایه ای از وینیل پوشانیده شده است . برای افزایش درخشندگی تصویر و افزایش ضریب باز تابش صفحه یا مواد آن آلومینایز شده و یا به آن ریزدانه های شیشه ای افزوده می شود .
• لایه ی رنگ دیوارهایی که دارای صافی سطح قابل قبولی بوده و اصولا به عنوان قسمتی از صفحه ی نمایش ساخته می شوند را با اجرای دو یا سه لایه رنگ خاکستری یا سفید که عموما حاوی درخشان کننده هایی مثل ریزدانه های شیشه ای هستند به یک صفحه ی نمایش تبدیل می کنند. در این روش زیر سازی دیوار و نوع آستر استفاده شده در کیفیت تصویر تاثیر گذارند .
• ورق های نمایش نانو نسل جدید تر صفحات نمایش هستند که عموما در دو نوع شفاف و مات (Clear & (Opaque البته با درجات گوناگون تولید می شوند و امکان نصب راحت مثل چسباندن روی سطوح مختلف را دارا هستند . انعطاف پذیری این ورق ها امکان تبدبل هر سطحی را به یک صفحه ی نمایش ایجاد می کند . این ورق ها قابلیت پخش تصویر از پشت و رو برو را دارا می باشند (Front Projection &Back projection) که این توانایی بسیاری از محدودیت های صفحات نمایش پیشین را از بین برده است.

قالب تصویر Screen Format

نسبت ابعادی Aspect Ratio :

یکی از مهمترین اطلاعات مورد نیاز برای انتخاب نمایشگر مناسب دانستن نسبت ابعاد تصویر است .

نسبت کسری اندازه ی عرض به ارتفاع یک تصویر ویدئویی را نسبت ابعادی آن می نامند . از آنجا که تولید فیلم هایا عکس ها امروزه بر مبنای سیستم های ابعادی متفاوتی صورت می گیرد ، دانستن نسبت ابعادی نمایشگر و مشخصات فیلم یا عکس مورد نظر در انتخاب نمابیشگر بسیار حائز اهمیت است . برای مثال دیدن برنامه های شبکه هایی که با کیفیت HDTV (High Definition ) پخش می شوند روی نمایشگرهایی با نسبت ابعادی ۱۶:۹ (۱٫۷۸:۱)میسر می باشد حال آنگه اگر بخواهید روی همین نمایشگر فیلم های سینمایی که با نسبت ۲٫۳۵:۱ یا ۱٫۸۵:۱ را تماشا کنید دو باند رول مشکی در پایین و بالای تصویر خواهید داشت .

نسبت های شناخته شده ی جهانی عموما به شکل های زیر بیان می شوند :

• (۱:۱) Square , Slide (نسبت مربعی یا اسلاید) :
  رایج ترین فرم نمایش اسلاید ها نسبت ۱:۱ می باشد که اساس ساخت پروژکتور های اورهد (Overhead Projectors) نیز هست .
• (4:3) یا ( ۱٫۳۳:۱ ) :
  به این نسبت ، نسبت استاندارد ، NTSC و آکادمیک نیز می گویند .
  به نوعی نسل گدشته ی نسبت تصویری ۱۶:۹ بوده و تقریبا همه ی فیلم های کلاسیک با این نسبت تصویر تولید شده اند . با ظهور تلویزیون ها و مانیتورهای نسل قدیم این نسبت به عنوان نسبت صنعتی شناخته شد اما به محض شروع به ساخت فیلم های هالیوودی با نسبت سینمایی ۱:۸۵ ، نسبت ۴:۳ نیز جای خود را به نسبت های عریض تر داد .
• (5:3) یا (۶۶:۱) :
  این نسبت تصویری مربوط به فیلم های ۳۵ میلیمتری اروپایی بوده ودر سایر نقاط دنیا کاربردی نداشته است .
• (۱۶:۹) یا (۷۸:۱) :
  این نسبت تصویر که امروزه رایج ترین نسبت تصویر در دنیاست به عنوان HDTV عریض نیز شناخته می شود . نقطه ی اشتراک کلیه ی استانداردهای ۳۵ میلیمتری امریکایی ، اروپایی و ژاپنی بوده و پخش کلیه شبکه های ماهواره ای بر مبنای این نسبت می باشد . استقبال جهانی برای انتخاب یک تلویزیون یا سینمای خانگی نیز معطوف به این نسبت تصویر است . مبنای تولید کلیه ی پروژکتور های HD امریکایی (۱۷۲۰*۱۰۸۰) برمبنای نسبت ۱۶:۹ است .
• (۸۵:۱) :
• (35:1) و (۲٫۴۰:۱) :
  نسبت های سینمایی (Filmed in Panavision or Cinema Scope) بوده و عموما از سال ۱۹۷۰ وارد صنعت فیلم سازی شده اند .

وضوح یا دقت تصویر Resolution :

کیفیت و وضوح تصویر هر پروژکتور رابطه ی مستقیمی با تعداد پیکسل های قابل نمایش آن پروژکتور دارد . پیکسل کوچک ترین جزء تفکیک پذیر یک تصویر است که به شکل نقطه چین های افقی و عمودی قابل رویت می باشد . میزان وضوح یک تصویر را بصورت ضرب تعداد پیکسل موجود در یک ستون در تعداد پیکسل موجود در یک سطر نشان می دهند .

وضوح اصلی Native Resolution به تعداد پیکسل های قابل نمایش یک پروژکتور اطلاق می شود یعنی خروجی واقعی تصویر آن و وضوح ماکزیمم Maximum Resolution به بالاترین کیفیت سیگنال های ورودی قابل پردازش و پخش پروژکتور اطلاق می شود . این فاکتور بدین معناست که شما می توانید تصاویری با رزولوشن بالاتر از رزولوشن اصلی پروژکتور را به آن ارسال نمایید و پروژکتور پس از پردازش ، آن تصاویر را بر مبنای وضوح اصلی خود پخش می نماید .

در نمایش تصاویر مانیتور های کامپیوتر ، تلویزیون های خانگی و نمایشگر های قدیمی ۴ استاندارد SVGA, XGA, SXGA UXGA و در نمایشگرهای عریض ، ویدئو پروژکتورها و سینماهای خانگی از استاندارد های WVGA, WSVGA, WXGA WUXGA استفاده می شود